Η αλήθεια είναι πως η ομάδα μας ξεκίνησε με άγχος τον φετινό Μαραθώνιο. Ένα ματς το οποίο μας δημιούργησε δυσκολίες από την αρχή λόγω της έλλειψης σοβαρότητας και πάθους απο το 1ο λεπτό της συνάντησης. Το ίδιο σκηνικό συνέβηκε και στο εντός έδρας ματς με τον Ερυθρό Αστέρα. Είναι σίγουρα κάτι στο οποίο η τεχνική ηγεσία πρέπει να βελτιώσει, να έχει τους παίκτες σε εγρήγορση και να μην επαναπαύεται στην πρόκριση και στην προχθεσινή αγχωτική νίκη.

Τα κενά που είδαμε στους 3 επίσημους αγώνες  είναι πλέον πολύ εμφανή.  Η απουσία του ηγέτη στην άμυνα που θα καθοδηγεί την υπόλοιπη άμυνα , η απουσία του ανασταλτικού μέσου που θα μπορέσει να βγάλει και 2-3 ασσίστ σε όλο το παιγνίδι  όπως επίσης η αστάθεια των τερματοφυλάκων μας είναι τα κυριότερα προβλήματα. Η επιστροφή Νικολόσκι ίσως λύσει το πρόβλημα σε αυτή την θέση αλλά έχω την εντύπωση πως μεσο- αμυντικά η επιστροφή του Σατσιά δεν θα επιλύσει όλα τα προβλήματα που υπάρχουν. Ο τραυματισμός του Παουλίστα, ενός παίκτη διεισδυτικού με πολλές ικανότητες μας αποδυνάμωσε αρκετά. Ελπίζουμε πως ο Νεκτάριος θα δώσει την λύση και θα δικαιώσει σε όσους πίστεψαν σε αυτόν και τον επανέφεραν στην ομάδα. Ο Χρύσης είναι πολύτιμο εργαλείο για κάθε προπονητή αλλά κατά την προσωπική μου εκτίμηση δεν πρέπει να ξεκινά στην αρχική 11-αδα. Δείχνει πολύ κουρασμένος και καθυστερεί πολύ την ανάπτυξη της ομάδας γυρίζοντας την μπάλα προς τα πίσω, πάμπολλες φορές σε σημείο που εκνευρίζει τους συμπαίκτες του.

Με  την ευκαιρία αυτή θα ήθελα να συγχαρώ την επιτυχία της Ανόρθωσης που μπήκε στα μεγάλα σαλόνια τη Ευρώπης και του Champions League. Είναι παραδείγματα σαν και αυτά που πρέπει να μιμηθούμε  για να ανεβάσουμε το Κυπριακό Ποδόσφαιρο ακόμα πιο ψηλά.