Σοκ προκάλεσε στο εσωτερικό πολιτικό σκηνικό η προχθεσινή απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, κατά την οποία οι Έλληνες Κύπριοι πρόσφυγες, δεν θα προσφεύγουν πλέον πρώτα στο ΕΔΑΔ για την ικανοποίηση των αιτημάτων τους, για αποζημιώσεις από την Τουρκία λόγω της καταπάτησης του δικαιώματος της ιδιοκτησίας τους, αλλά στην Τουρκική Επιτροπή Αποζημιώσεων, η οποία εδρεύει στα κατεχόμενα!! Η απόφαση αυτή όπως είναι φυσιολογικό, προκαλεί ανασφάλεια ως προς την απονομή της δικαιοσύνης στην ελληνική πλευρά, αφού μέχρι σήμερα το ΕΔΑΔ με την αμερόληπτη και αντικειμενική του συμπεριφορά δικαίωνε τις διεκδικήσεις των Ελλήνων Κυπρίων.

Συγκεκριμένα, το ΕΔΑΔ καθορίζει ως το αρμόδιο όργανο για εκδίκαση των περιπτώσεων καταπάτησης του δικαιώματος της περιουσίας, λόγω της τουρκικής εισβολής του 1974, στην Τουρκική Επιτροπή Αποζημιώσεων, η οποία ναι μεν εδρεύει στα κατεχόμενα, αλλά θεωρείται από το ΕΔΑΔ ως εσωτερικό ένδικο μέσο της Τουρκίας. Εφ΄όσον ο αιτητής δεν ικανοποιηθεί από την απόφαση της εν λόγω επιτροπής, μπορεί να προσφύγει στο Ανώτερο Διοικητικό Δικαστήριο των κατεχομένων, το οποίο επίσης βάσει της απόφασης ανήκει στην Τουρκία και όχι στην «ΤΔΒΚ» και έπειτα, εάν αυτό κριθεί απαραίτητο, να προσφεύγει στο ΕΔΑΔ. Πάντως, το ΕΔΑΔ προτρέπει τους Ελληνοκύπριους να περιμένουν την αποκατάστασή τους με τη λύση του Κυπριακού...

Η πολιτική πτυχή της απόφασης, έγκειται στο γεγονός, πως η Τουρκία αναλαμβάνει την ευθύνη για την αποκατάσταση του προσφεύγοντα. Η λογική του ΕΔΑΔ είναι ότι το κράτος εναντίον του οποίου ισχυρίζεσαι ότι υπάρχει παραβίαση, πρέπει να επιτρέψει στο νομικό του σύστημα να εξετάσει το παράπονο. Επιπλέον, στην απόφαση αναφέρεται ότι και το πολιτικό κλίμα έχει διαφοροποιηθεί, καθώς τα οδοφράγματα δεν είναι πλέον κλειστά (Σημ. ΑΠΟΕΛΛΑΣ: τα λέγαμε, δεν τα λέγαμε;).

Επί της ουσίας, το ΕΔΑΔ έκρινε ότι το ψευδοκράτος δεν υφίσταται ως αντικείμενο διεθνούς δικαίου και δεν υπάρχει στα κατεχόμενα, όπου αποκλειστική παρουσία έχει η Τουρκία. Όμως, δεν αναφέρεται στη συνεχιζόμενη τουρκική κατοχή του εδάφους. Εάν λοιπόν, η Επιτροπή αποφασίσει επιστροφή κάποιας περιουσίας, προφανώς αυτή θα γίνει υπό τουρκική κατοχή! Πώς θα αντιδράσει η Κυπριακή Δημοκρατία σε μια τέτοια περίπτωση; Θα επιτρέψει στον Κύπριο πολίτη να απολαύσει την περιουσία του στα κατεχόμενα, αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα της πολιτειακές δομές του ψευδοκράτους;

Τα κυπριακά πολιτικά κόμματα αναθεμάτισαν την απόφαση του Δικαστηρίου, προς τέρψιν των ψηφοφόρων τους με αερολογίες περί «άδικης απόφασης». Μέσα απο το θέατρο των εντυπώσεων των εκπροσώπων όλων των κομμάτων, ξεχώρισε η κοινή συνισταμένη του ΔΗΣΑΚΕΛ: «Πάγια θέση του ΑΚΕΛ είναι πως μοναδικό δρόμο για την πλήρη και δίκαιη αποκατάσταση των δικαιωμάτων και ελευθεριών Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, αποτελεί η συνολική πολιτική λύση του Κυπριακού (Άριστος Δαμιανού - ΑΚΕΛ). «Έστω και τώρα πρέπει να κατανοήσουμε ότι το Κυπριακό δεν θα λυθεί στα δικαστήρια, με τις μαζικές προσφυγές, αλλά στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων» (Ιωνάς Νικολάου - ΔΗΣΥ). Τα Ναινέκια φοβήθηκαν ότι με τις προηγούμενες θετικές αποφάσεις, με αποκορύφωμα την υπόθεση Όραμς-Αποστολίδη, θα υπομονεύονταν τα θεμέλια της Διχοτομικής Ομοσπονδίας, και έτσι, με την προχθεσινή απόφαση του ΕΔΑΔ «επαληθεύεται» η λασπολογία τους.

Η ΑΠΟΕΛΛΑΣ ως προς τη νομική αυτή εξέλιξη, έχει να κάνει τις πιο κάτω παρατηρήσεις:

1) Δεν επιδιώκουμε να λύσουμε το Κυπριακό στα διεθνή δικαστήρια, αλλά να καταδειχθεί ΚΑΙ η νομική πτυχή του Κυπριακού, ως συστατικό στοιχείο της ελληνικής διπλωματίας.

2) Η ελληνική πλευρά, δεν αξιοποίησε επαρκώς τις προηγούμενες θετικές αποφάσεις του ΕΔΑΔ, ούτε τις συμπεριέλαβε στο περιεχόμενο των «δικοινοτικών συνομιλιών».

3) Η ελληνική πλευρά δεν άσκησε διαφώτιση για τα τουρκικά εγκλήματα κατά του Ελληνισμού και ιδιαίτερα των Κυπρίων, αντιθέτως τηρεί θετική στάση στην ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας.

4) Η διαδικασία των δικοινοτικών συνομιλιών, με βάσει τη Δ. Δ. Ομοσπονδία, έχουν αποενεοχοποιήσει την Τουρκία για την παράνομη εισβολή και τη συνεχιζόμενη κατοχή και εποικισμό της κατεχόμενης Κύπρου. Το σύνθημα «λύση των Κυπρίων για τους Κυπρίους», η συνέχιση του καθεστώτος των ανοικτών οδοφραγμάτων και η «επαναπροσεγγιστική» πολιτική παρέκκλιναν το Κυπριακό σε εθνοτικό – δικοινοτικό ζήτημα, αφού εκτροχιάστηκε από τη διεθνή εμβέλεια της εισβολής και κατοχής εδάφους χώρας μέλους του ΟΗΕ και της Ε.Ε.

5) Όλη αυτή την περίοδο, η Τουρκία αφέθηκε να παρελαύνει διεθνώς ως ο εγγυητής της ασφάλειας και της ειρήνης στη Μ. Ανατολή, στα Βαλκάνια και στην Αν. Μεσόγειο. Παράλληλα, ο Ταλάτ με την προπαγάνδα του στα ευρωπαϊκά σαλόνια επιχειρεί την αναβάθμιση του ψευδοκράτους.

Για όλους τους πιο πάνω λόγους, είναι φυσικό επόμενο ο διεθνής παράγων να πρόσκειται περισσότερο φιλικά στην Τουρκία ( η οποία είναι και μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ...), ιδιαίτερα με την απουσία της ελληνικής αποτρεπτικής πολιτικής και επιθετικής-επικοινωνιακής στρατηγικής!

Όσον αφορά τη διαχείριση των διεθνών ένδικων μέσων για την ανάδειξη των παραβιάσεων των ανθρωπίνων μας δικαιωμάτων και των τουρκικών εγκλημάτων στην Κύπρο, θα επανέλθουμε.


WWW.APOELLAS.COM.