Το κοινό μυστικό ανακοινώθηκε. Πάμε σε απευθείας συνομιλίες. Και το ζητούμενο είναι απλό: Ποιο είναι το κοινό έδαφος; Η παραμονή τουρκικών στρατευμάτων, οι ξένες εγγυήσεις, το ισότιμο καθεστώς των δύο «συνιστώντων κρατών» με συνιδρυτικό, κατά τον κ. Ταλάτ, χαρακτήρα, ή η μια κυριαρχία που θα πηγάζει, όμως, από την Κυπριακή Δημοκρατία και το ψευδοκράτος; Μήπως κοινό έδαφος είναι η μία διεθνής εκπροσώπηση, που θα γίνεται σε τρεις διαστάσεις, από την Κεντρική Κυβέρνηση, καθώς και από τα δύο «συνιστώντα κράτη»;

Τελικώς, ποιο είναι το ζητούμενο αυτής της διαδικασίας; Πώς θα εξευρεθεί βιώσιμη λύση ή πώς θα εξευρεθεί φόρμουλα για να δικαιολογηθεί στο λαό μια αμφιβόλου ταυτότητας διευθέτηση, που θα επιβληθεί στη βάση του εξής διλήμματος: Διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία ή διχοτόμηση; Ερώτημα: Είναι γνήσιο ή κάλπικο το δίλημμα;
Λύση και διχοτόμηση

Την περασμένη Κυριακή, σε συνέντευξή του στο ΡΙΚ, ο Πρόεδρος επιχείρησε να περιγράψει τη λύση της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας, τονίζοντας ότι θα αποτελείται από «δύο αυτόνομες οντότητες (πολιτείες - κράτη)», που θα έχουν μία κυριαρχία, μία ιθαγένεια και μία διεθνή προσωπικότητα. Και πρόσθεσε ότι θα εφαρμοστούν τα ανθρώπινα δικαιώματα και ότι οι πρόσφυγες θα έχουν το δικαίωμα της επιστροφής. Ακούγεται καλή η τοποθέτηση του Πρόεδρου. Όμως, η θέση αυτή γεννά τα ακόλουθα ερωτήματα:

Πρώτο, πώς θα εφαρμοστούν τα ανθρώπινα δικαιώματα όταν έχουν γίνει δεκτές από τον Πρόεδρο οι εγγυημένες πλειοψηφίες; Αφού, δηλαδή, έχει γίνει δεκτό ότι οι Τ/κ και οι έποικοι θα έχουν πλειοψηφία στο βορρά. Όμως, για να έχουν πλειοψηφία στο βορρά, σημαίνει ότι δεν θα έχουν δικαίωμα επιστροφής όλοι οι πρόσφυγες. Και οι μη πρόσφυγες. Γιατί; Διότι, προ του '74, οι Ε/κ είχαν πλειοψηφία επί του πληθυσμού και του εδάφους σε ποσοστό της τάξης του 87%. Συνεπώς, πώς θα επιστρέψουν; Εάν επιστρέψουν θα έχουν πλειοψηφία και στα «δύο συνιστώντα κράτη». Και στο νότιο και στο βόρειο. Εάν πάλι, τελικώς, οι Τ/κ και οι έποικοι θα έχουν πλειοψηφία πώς θα εφαρμοστούν οι αρχές της ΕΕ και τα ανθρώπινα δικαιώματα της ελευθερίας διακίνησης, εγκατάστασης και περιουσίας; Υπάρχει επί τούτου ο ισχυρισμός, τον οποίο είχε διατυπώσει από τα τέλη της δεκαετίας του '80 ο Πρόεδρος Χριστόφιας, υποστηρίζοντας ότι κάποιοι από τους πρόσφυγες έχουν βολευτεί στις ελεύθερες περιοχές, οπότε δεν θα θελήσουν να επιστρέψουν. Και έτσι προδίκασε ότι ο αριθμός της επιστροφής των προσφύγων θα είναι λιγότερος από εκείνον των Τ/κ και των εποίκων. Στον ισχυρισμό αυτό υπάρχει μια μικρή αλλά σημαντική λεπτομέρεια. Ότι, δηλαδή, το δικαίωμα της επιστροφής δεν ανήκει μόνο στους πρόσφυγες. Ανήκει στον καθένα εξ ημών και στον κάθε Ευρωπαίο πολίτη, καθότι η Κύπρος είναι κράτος-μέλος της ΕΕ. Συνεπώς, οι εγγυημένες πλειοψηφίες, επί των οποίων θα στηριχθεί η διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία θα ακρωτηριάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις αρχές της ΕΕ. Πώς, λοιπόν, υπόσχονται ο Πρόεδρος Χριστόφιας και ο Πρόεδρος του ΔΗΣΥ Νίκος Αναστασιάδης ότι θα τις εφαρμόσουν στο πλαίσιο μιας διζωνικής ομοσπονδίας; Θα ξεγελάσουν τους Τ/κ και την Άγκυρα για να επιτύχουν μέσω της διζωνικής τη δημιουργία δύο «ε/κ συνιστώντων κρατών»; Εάν δεν είναι αυτός ο σκοπός τους, που δεν είναι, τότε πώς θα εφαρμόσουν τις αρχές της ΕΕ και τα λοιπά ανθρώπινα δικαιώματα στο πλαίσιο μιας διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας;

Τετελεσμένα

Δεύτερο, η εισβολή δημιούργησε ή όχι τον παράνομο γεωγραφικό, πληθυσμιακό και διοικητικό διαχωρισμό στην Κύπρο; Αυτός, ο τεχνικός και παράνομος διχοτομικός διαχωρισμός, δεν νομιμοποιείται μέσω της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδία; Δεν αναβαθμίζεται το ψευδοκράτος σε ισότιμο της Κυπριακής Δημοκρατίας συνεταιρικό κράτος; Και, ταυτοχρόνως, δεν υποβαθμίζεται η Κυπριακή Δημοκρατία σε ισότιμη του ψευδοκράτους οντότητα-πολιτεία-κράτος;… Δεν είναι αυτό που εννοούν Τούρκοι και άλλοι, όταν αναφέρονται σε αμοιβαίες αναγνωρίσεις και δημιουργία νέου συνεταιρισμού με μία κυριαρχία, η οποία όμως θα είναι διχοτομημένη, καθότι θα πηγάζει από τα «δύο συνιστώντα κράτη»; Αυτή είναι ή όχι παρθενογένεση; Δεν είναι μια άλλη μορφή διχοτόμησης; Είναι ή δεν είναι η διζωνική το παρώνυμο της διχοτόμησης και η νομιμοποίηση των τετελεσμένων της εισβολής; Ερώτημα, συναφές: Τι θα συμβεί εάν αποφασίσουν, για οποιοδήποτε λόγο, να πάρουν διαζύγιο τα «δύο συνιστώντα κράτη»; Ποιο, τελικά, από τα «δύο συνιστώντα κράτη» θα αναγνωρίζεται; Και τα δύο, το ένα εκ των δύο -και ποιο- ή κανένα;

Taksim, ΑΚΕΛ, διζωνική

Ο ΠρΟεδροΣ Χριστόφιας είπε και κάτι άλλο στο ΡΙΚ. Ότι οι υποστηρικτές του ενιαίου κράτους ας σκέφτονταν πριν να κάνουν ό,τι έκαναν για να φτάσουμε στο '74. Εμείς σημειώνουμε τα εξής: Οι νέες γενεές δεν ευθύνονται για ό,τι έπραξαν οι παλαιότερες. Αλλά και κάτι άλλο: Το πραξικόπημα της ελληνικής χούντας του '74 δεν μπορεί να προσδώσει νομιμοποίηση στην τουρκική εισβολή και στη συνεχή κατοχή. Διότι η Τουρκία όχι μόνο δεν αναστήλωσε, όπως ισχυρίστηκε ότι θα έπραττε με την εισβολή, τη συνταγματική τάξη της Ζυρίχης, αλλά προχώρησε μέσω της κατοχής στην ανακήρυξη του ψευδοκράτους και ζητούσε επί μακρόν τη διζωνική για να διχοτομήσει την Κύπρο και να διαλύσει την Κυπριακή Δημοκρατία. Ερώτημα, λοιπόν: Πώς, από τη μια, καταδικάζουμε τα τετελεσμένα της εισβολής, που είχε ως αφορμή το πραξικόπημα, και από την άλλη συμβιβάζουμε τη λύση με την τουρκική θέση της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας, την οποία οι Τούρκοι ανέκαθεν ονόμαζαν taksim; Αληθές επί τούτου είναι το εξής: Το ΑΚΕΛ, προ του '74 την απέρριπτε; Πώς μπορεί τότε να απορρίπτετο ως διχοτομική λύση και τώρα να εμφανίζεται ως σημαία επανένωσης; Παρότι στην πράξη συνιστά νομιμοποίηση των τετελεσμένων της εισβολής… Είναι ή δεν είναι κάλπικο το δίλημμα διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία ή διχοτόμηση, όταν είναι στην ουσία έννοιες συνώνυμες;

Διαπραγματευτικά λάθη και το ξύπνημα…

ΒΕΒΑΙΩΣ, πέραν του γεγονότος ότι ο στόχος της διζωνικής έχει διχοτομικό χαρακτήρα, εγείρεται ακόμη ένα ερώτημα: Μήπως, τελικά, στην προσπάθειά του ο Πρόεδρος Χριστόφιας να φανεί διαλλακτικός και να πείσει τους ξένους ότι θέλει λύση, αλλά και να βοηθήσει τον κ. Ταλάτ, έχει υποπέσει σε διαπραγματευτικά σφάλματα; Γιατί θέτουμε αυτό το ερώτημα; Διότι είναι ή δεν είναι διαπραγματευτικό λάθος να δηλώνεις εκ των προτέρων ότι αποδέχεσαι την παραμονή 50 χιλιάδων εποίκων; Είναι ή όχι διαπραγματευτικό λάθος να αποδεχθείς εκ των προτέρων, ακόμη και αν το έχεις στο πίσω μέρος του εγκεφάλου σου, την εκ περιτροπής Προεδρία; Είναι ή όχι διαπραγματευτικό λάθος να αποδέχεσαι τον όρο του «συνεταιρισμού» και «των συνιστώντων κρατών», που καθορίζουν την επαναφορά της φιλοσοφίας του σχεδίου Ανάν και δίδουν στην άλλη πλευρά τη δυνατότητα να διχοτομεί τη μία κυριαρχία και να διεκδικεί την επιβολή της παρθενογένεσης; Ερώτημα: Όταν ο Πρόεδρος έχει προβεί σε σημαντικές υποχωρήσεις ή, για να το θέσουμε διαφορετικά, όταν ο Πρόεδρος ήταν τόσο γενναιόδωρος προ της διαπραγμάτευσης, πώς θα διαπραγματευτεί στη συνέχεια, όταν μάλιστα η τουρκική πλευρά διεκδικεί πέραν των προνοιών του σχεδίου Ανάν; Διότι, πάνε ή όχι οι Τούρκοι πέραν του σχεδίου Ανάν όταν ζητούν Προεδρικό Συμβούλιο με εκ περιτροπής Προεδρία και αναλογία 5 Ε/κ έναντι 4 Τ/κ, τη στιγμή που στο σχέδιο Ανάν προνοείτο αρχικώς η αναλογία 6:2 και μετά 6:3; Και οι Τούρκοι θέτουν αυτές τις αξιώσεις με σαφή σκοπό να φτάσουν, στη χειρότερη περίπτωση, στο σχέδιο Ανάν! Δεν θα ήταν, άλλωστε, αφελείς εάν δεν το έπρατταν, τη στιγμή που βρίσκουν πρόσφορο έδαφος; Και πώς βρήκαν πρόσφορο έδαφος; Ήταν ή όχι η αναφορά σε «δύο συνιστώντα κράτη» η αποδοχή της φιλοσοφίας του σχεδίου Ανάν και της παρθενογένεσης; ΄Ηταν ή όχι το ξύπνημά του(!);

Καλή επιτυχία

Μακάρι να τα καταφέρει ο Πρόεδρος και να επιτύχει μια λύση που θα επανενώνει την Κύπρο, όμως, ώς τώρα, προχωρεί από δέσμευση σε δέσμευση, χωρίς να διασφαλίζεται ότι από το τελικό αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης θα αρθούν τα τετελεσμένα της εισβολής και η διχοτόμηση. Και επί τούτου υπάρχει κάτι συναφές. Επειδή θα ήταν άδικο να αμφισβητούνται οι καλές προθέσεις του Προέδρου, το ερώτημα που εγείρεται, είναι το εξής: Τι θα συμβεί εάν ο Πρόεδρος δεν αποδεχθεί τους τουρκικούς και άλλους διχοτομικούς εκβιασμούς; Όπως ο ίδιος παραδέχεται, δεν έχει εναλλακτικό σενάριο. Δεν έχει σχέδιο Β! Και αυτό είναι επικίνδυνο. Διότι, όταν θα σκληρύνει το παιχνίδι, θα είναι ή όχι ευάλωτος σε πιέσεις και εκβιασμούς. Πώς θα απεγκλωβιστεί από τα ενδεχόμενα αδιέξοδα; Εκτός και αν, πράγμα που δεν θέλουμε να πιστεύουμε, το παιχνίδι είναι από τώρα σικέ. Καλή, λοιπόν, επιτυχία Πρόεδρε. Και προσοχή στα σικέ!

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗ, ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ
από την εφημερίδα "ΣΗΜΕΡΙΝΗ"