Επιστρέψαμε αισίως από την παγωμένη Λυών της οποίας για 3 μέρες ανεβάσαμε την θερμοκρασία για τα καλά με τις φωτοβολίδες, τα καπνογόνα, τις φωνές και το ασταμάτητο παραλήρημα μας στους δρόμους, στις πλατείες και στις κερκίδες ενός ακόμη Ευρωπαϊκού γηπέδου όπου αναγκάσαμε τον αντίπαλο να νοιώσει ξένος στην ίδια του την πόλη και φιλοξενούμενος στο ίδιο του το σπίτι!

Μόνο η αρχιτεκτονική και το χιόνι θύμιζε Γαλλία διότι οι ιαχές, τα τραγούδια και το έντονο Πορτοκαλί χρώμα έκανε τους πάντες να νοιώθουν ότι "στη Λευκωσία παίζαμε άλλη μια φορά" και τους Γάλλους να διερωτώνται τι τους περιμένει στο ηφαίστειο του ΓΣΠ...

Η νίκη επί του Εθνικού Άχνας και η ήττα της Ομόνοιας από την ΑΕΚ στη Λάρνακα, επανέφεραν τον Θρύλο στην κορυφή της βαθμολογίας, έστω με ισοβαθμία με τη Χοχό. Ακόμα, κι αν εκκρεμεί ο αγώνας της Ανόρθωσης με την ΑΕΛ, το συμπέρασμα είναι ένα και δεν αλλάζει: το Πρωτάθλημα είναι και φέτος στο χέρι του ΑΠΟΕΛ. Επειδή, καμιά άλλη ομάδα δε διαθέτει καλύτερο σύνολο ή ποιότητα από τη δική μας, προκειμένου να δικαιολογηθεί ως φαβορί.

Το κυριότερο όμως, είναι πως το ΑΠΟΕΛ βρίσκεται εκεί που βρίσκεται, χωρίς …να παίξει ακόμα τη μπάλα που ξέρει!! Κι αν υπολογίσουμε πως οι υπόλοιπες ομαδούλες του Πρωταθλήματος μας παίζουν κλειστά, με 10 παίχτες στην άμυνα, είναι κοινώς αποδεκτό πως αλλιώς παίζαμε πέρσι στο Πρωτάθλημα και αλλιώς φέτος.

Θα «πάμε» από καρδία…  Το φετινό ΑΠΟΕΛ δε συγχωράει τους καρδιακούς! Σε ένα συγκλονιστικό αγώνα ο Θρύλος πήρε τελικά το τρίποντο, απέναντι στον παθητικό Απόλλωνα, και βλέπουμε μπροστά.

Η νίκη ήταν εξαρχής υψίστης σημασίας. Ψυχολογικής αλλά και βαθμολογικής. Ευτυχώς, η δίψα και η πίστη των ποδοσφαιριστών μας, πέτυχαν την ολική ανατροπή, και έστειλαν τους φίλους της ομάδας στους εφτά ουρανούς, με το γκολ του Χαραλαμπίδη στο 93΄.

Οι αδυναμίες του ΑΠΟΕΛ στον επιθετικό τομέα παρουσιάστηκαν και σήμερα. Ο Αντόρνο στην κορυφή είναι ακίνδυνος. Τόσο λόγω του αναστήματός του, αλλά επιπλέον δεν μπορεί το ΑΠΟΕΛ να απειλήσει τις κλειστές άμυνες, μόνο με ένα επιθετικό μπροστά.

Δεν είναι η ομάδα που ξέρουμε. Οι ίδιοι παίχτες είναι αγνώριστοι! Πόσα λάθη, που είναι η φαντασία; Που είναι το κίνητρο, που είναι το πάθος;

Ακόμα δεν τελείωσε ο Ιανουάριος, και το 2012 μας επεφύλαξε τόσες πολλές αποτυχίες, που μας βγάζει αγωνιστικά (και κυρίως ψυχολογικά) νοκ άουτ από τους στόχους σε Πρωτάθλημα και Κύπελλο. Και παρά τη νίκη μας επί του Άρη, όλοι θυμόμαστε το άγχος που τραβήξαμε μέχρι να μπει το γκολ.

Τα προβλήματα είναι φανερά:

Αυτή τη στιγμή οι επιθετικοί του ΑΠΟΕΛ είναι οι… χειρότεροι του Πρωταθλήματος!

Όλες οι ομάδες ξέρουν και διαβάζουν το παιχνίδι του ΑΠΟΕΛ (κατοχή και υπομονή στο παιχνίδι)